Het regent als ik naar de winkel fiets. Maar de winkel is leuk: hier kun je overtollige plastic tasjes in een plastic bol stoppen, zodat anderen een tasje kunnen pakken. Anderen zoals ik, omdat mijn boodschappen nooit in de meegebrachte tas passen (is dat eigenlijk een wet van Murphy?).
Ik pak een tasje en prop het helemaal vol. En dan ben ik ineens ergens anders. Het tasje komt van een platenzaak in Santander. Ik ben er nog nooit geweest, maar ineens zweven mijn gedachten naar een stad aan donkergroen water. Ik slenter over een boulevard en ruik de zee. Bootjes dobberen in het vroege morgenlicht, de geur van espresso en zoete broodjes waait mij tegemoet. Calle de Burgos nr. 9: als ik er ooit kom, ga ik er beslist een plaatje kopen.
