Nog even snel in de bieb wat kunstboeken trekken voor mijn studenten. Vind ik toch zomaar een nieuwe, superfijne kunstenaar voor mezelf!
De man achter de olifanten langs de A6, blijkt. Hoe kan ik die nou gemist hebben? In zijn boek leeggelopen figuren op vloeren en enorme witte konijnen op grasvelden. Antropomorfe mens- en dierfiguren, met een huid van rubber, van zand, van jute, van steen. Enorme gespannen en opgeblazen wezens die een hele ruimte vullen of juist hangende leeggelopen schillen. En aldoor ontkent de vorm eigenlijk het materiaal van het beeld. Steen is buigzaam en zand massief bij Tom Claassen. Hard, zacht, hol, bol, gevuld of gestript. Fijn hoor.
