Bij aankomst op de camping regende het. En een beetje regen tijdens mijn vakantie mag best, maar regen tijdens het opzetten van de tent doet iets bijzonders met mijn relativeringsvermogen. Toen de tent stond, ging ik met het hoofd op onweer koffiedrinken in de Bolder. En daar moest ik naar het toilet. Niets bijzonders zou je zeggen. Gewoon de economie van de menselijke stofwisseling. Maar daar, op het toilet van de Bolder, camping Stortemelk, ontdekte ik de Blast.
Op het toilet waste ik namelijk mijn handen en hield ze vervolgens onder het handendroogblaasapparaat. Ik dacht heel even dat er iets mis wat met mijn ogen, daarna dacht ik dat een visioen tot mij kwam. Maar niets van dat alles, wat ik zag was echt: mijn huid werd weggeblazen door de Blast. Zoals de propellor van een helicopter kringen maakt in water, zo werd mijn huid over de botten geblazen. Het zag er fantastisch uit en mijn humeur was volledig hersteld.
Sinds ik weer thuis ben, heb ik zonder nadenken mijn handen afgedroogd aan mijn eigen handdoekjes. Maar die regen buiten duurt nu wel heel lang. Tijd voor een kopje koffie in de Bolder.
