Stel je voor, je bent een man met een mooie reflexcamera en een pasgeboren dochter die je vrouw en jij Alison gedoopt hebben. Je schiet een paar plaatjes en komt er achter dat je het leuk vindt om de mensen die je lief hebt te fotograferen. Je maakt er je hobby van en na een maand of wat ontvlamt deze in een passie. Je besluit een fotografisch project te starten wat de volgende twintig jaar van je leven in beslag zal nemen. Als dit het geval is, is je naam waarschijnlijk Jack Radcliffe.
Radcliffe heeft zijn kind gedurende haar jeugd gevolgd met zijn camera, en dit resulteerde in een zesentwintig-delige fotoserie genoemd naar zijn dochter: Alison. In de serie ziet de kijker haar veranderen van een ballerina tot een vrouw die met een polaroid camera een foto van zichzelf probeert te schieten.
Op de site waar Radcliffe zijn artistieke inspanningen gepubliceerd heeft legt hij uit waarom hij het begin van zijn dochters’ leven vast heeft gelegd op 35mm. “Ik wilde een nauwkeurig portret van haar schetsen. Ik wilde haar fotograferen in haar uitersten, en deel uit maken van deze momenten zonder te oordelen.” Dat is weer is wat anders dan het motief van een doorsnee schoolfotograaf.
Wat Radcliffe heeft gedaan is buitengewoon. De kwaliteit van de fotografieën is fantastisch en het verhaal wat hij er mee vertelt bezorgt mij keer op keer kippenvel. Wat de man met zijn foto’s wil laten zien is dat mensen kunnen veranderen, en hier is hij bijzonder goed in geslaagd. Geweldig.
Ze zeggen wel eens “Een foto zegt meer dan duizend woorden”, dat is natuurlijke figuratief taalgebruik. Maar in Radcliffes geval mag het best letterlijk genomen worden. Petje af voor Jack Radcliffe en zijn dochter Alison.
4 Reacties
Mooi. Maar heb je bewust geen link in je stukje?
Och dat is wel extreem stom zeg.
Mooooi hoor.
Dankje:)