Bijna drie weken geleden ging ik met gezonde tegenzin op weg naar ‘mijn’ snackbar op de hoek van de Prinsesseweg en de Nassaulaan. Niet vanwege mijn verlangen naar gefrituurd voedsel, maar vanwege een latente rookverslaving waarmee ik (tot op dit moment) graag de strijd aanga, wetende dat ik voorlopig nog aan het kortste eind zal trekken. Desondanks werd het de meest wonderlijk voettocht naar een snackbar ooit. Niet omdat ik halverwege besloot dat roken toch niet goed voor je is en terugkeerde; niet omdat het toch te koud was om überhaupt de deur uit te gaan, maar omdat ik – nog niet eens halverwege – van het trottoir werd gereden door een goddelijk en fantastisch meisje. Het is dat ze zo geweldig is, anders ging ik echt nog veel vaker om 22:30 naar mijn snackbar, ook al had ik nog drie pakjes liggen en verlang ik nog altijd naar die twee andere fantastische meisjes in mijn leven: zij die ik tegen wil en dank eeuwig lief heb en nooit vergeten zal.
Eén Reactie
Hmmm. Maar stop je dan voor haar met roken? Hoe loopt het af? Wat gebeurt er?