Gezien in Berlijn vorige weekeinde: de tentoonstelling “Internal digging” van de in Brooklyn, NY wonende autodidact-kunstenaar Joe Coleman (1955).
Niet alleen zelfgeleerd schilder maar tevens: performer, muzikant, striptekenaar en motorrijder. Met zijn extreem obsessieve werk weet Coleman in de ruimten van Kunstwerke aan de Auguststrasse een verpletterend en gitzwart universum te scheppen. Minutieus gepenseelde (zo leert men het niet meer op de Academie) portretten van serial killers en een Wunderkammer die zich laat omschrijven als Carnivale goes From dusk till Dawn. Maar dan wel een schaal 1:1 theatersetting compleet met woonwagens en beetje krakkemikkig vervaardigde wassen beelden. Coleman’s wereld is hyperamerikaans, het is amusement en tegelijk genadeloos portret van een land waar vrij wapenbezit, christenfundamentalisme en een hypocriete houding ten opzichte van seksualiteit naadloos in elkaar overgaan. Colemans serialkiller portretten doen sterk denken aan middeleeuwse iconen. Zelf zegt hij: “I think serialkiller are Saint-like, they are the shamans that take us to dark places. They are like these rugged individuals (!) like Jesse James and John Dillinger.” En: “we live in a decadent society, America is very decadent now. So the serial killer represents this resentment, the internal resentment of life itself and embodies the strange desires that our culture is burdened with”. I’m goiing to go out and kill just to have my name in the newspaper”.
Geen lichte kost dus. Maar toch…hij gaat regelmatig zo over de top dat het cartoonesk wordt en het moeilijk is om hem nog echt serieus te nemen.
Ik heb er zeker twee uur rondgeslenterd, intensief gekeken en geluisterd, gehuiverd en gegrinnikt, zeerrr de moeite waard, maar MOOI ? Er is een catalogus maar die werd enkele uren na mijn bezoek pas aan aan het publiek gepresenteerd, ik was er namelijk enkele uren voor de tentoonstelling officieel openging.
Dat zelfde overkwam me trouwens bij Museum Hambürger Bahnhof waarnaast een nieuwe videoinstallatie van mijn oud-studiegenoot Arnout Mik de tentoonstelling van de Zwitserse prachtkunstenaar en aktionen-man Roman Signer van start ging. Dus wel de foto’s en tekeningetjes maar helaas niet de video’s.
Gelukkig zijn er wel enkele te vinden op You Tube
