Ik ben geen krantenlezer van origine. Kranten waren onhandig, ouderwets en serieus. Nieuws keek ik wel op tv. Maar de Nrc.Next was goedkoop, mooi, overzichtelijk, begon met de column en de strip en hij viel niet uit elkaar. Die krant lees ik dus nu.
En dan lees ik hem dus echt. Maar steeds vaker valt het me op dat ik de krant al neerleg voor ik hem uit heb. Niet omdat ik er zat van ben, maar omdat ik net iets heb gelezen dat helemaal goed is. Daar kan gewoon niets meer tegenop. Er hoeft niets meer bij.
Op dinsdag de column en op woensdag de filosofische beschouwing. Ik snap niet hoe hij het doet, Rob Wijnberg, maar het blijft scherp, helder, samenhangend, grappig, onderlegd en al die dingen. En dat in zo weinig woorden.
Vorige week stond naast Robs column ook nog eens een stuk van Dimitri Verhulst over varkens. Wat een rijkdom, ik geloofde mijn ogen niet! En dat alles op een stukje papier. Krant. Ik wist niet dat je een week later nog kon terugdenken aan een krant.
Dus een tip in verband met eventuele bezuinigingen: als je mij iedere ochtend om half 7 een verfrommeld a4tje in handen drukt met alleen een flink stuk van meneer Wijnberg erop, dan ben ik daar misschien wel bijna net zo blij mee als een hele krant. Maar ik ben dan ook geen echte krantenlezer.
