Het enthousiasme en de hebberigheid waarmee ik vroeger rond Sinterklaas een Bart Smit- of Intertoyskrantje doorbladerde, overkomt me vrijwel nooit meer. Die enkele keer dat het wel gebeurt, zie ik dan ook direct als een TEKEN. Als ik ergens heel blij van word, dan is het ook goed voor me. Ja, ik heb een blind vertrouwen in mezelf opgebouwd – als het om impulsaankopen gaat.
Zo ga ik er ook altijd vanuit dat alles wat ik leuk vind bij elkaar past. Dan heb ik het over de inrichting van mijn huis. Het is lang goed gegaan, maar blijkt toch niet te kloppen. Ik heb in de laatste week van mijn vakantie drie keer dezelfde muur geverfd. Met telkens een andere kleur. Allemaal prachtige tinten groen die op mijn muur ineens hard blauw werden en mijn hele stilo ontwrichtten.
Eerst verfde ik de muur donkergroen, toen lichter groen en in mijn wanhoop heb ik tenslotte de eerste en tweede kleur gemengd en die eroverheen gesmeerd. Ook geen succes.
Maar ik laat me niet ontmoedigen. Een paar dagen geleden deed ik mezelf een prachtig instrument cadeau. In de muziekwinkel overkwam het me: het Bart Smit gevoel, het gevoel van voorbestemming dat ik vroeger bij Barbie Benetton en Modewijzer had. Ik kocht de Crafter Travel, een driekwart gitaartje. Het is een schatje. Eindelijk een gitaar die bij de grootte van mijn blijkbaar driekwart handen past en hij klinkt ook nog eens fantastisch. Daar zitten allerlei nieuwe liedjes in.
En voor de muur heb ik al in nieuwe kleur in gedachten. Gedempt Groen. Dat kan toch onmogelijk blauw worden?
