Ik prijs mezelf gelukkig: ik mag creative writing geven op een HBO-opleiding. Afgelopen woensdag was het feest compleet: slechts 3 studenten kwamen opdagen. Vroeger had ik me daar aan geergerd, tegenwoordig ben ik blij met de ruimte die dat geeft voor de deelnemende studenten. We bespraken de opdracht: een couplet toevoegen aan een bestaand nummer. En op de één of andere manier kwam het gesprek terecht bij het nummer “When will I be famous” van Bros.
En die tekst wil ik niemand onthouden:
When will I, will I be famous?
You’re suitably at one with your body and the sun
yes you are!
You’ve read Karl Marx and you’ve taught yourself to dance
You’re the best by far!
But you keep asking the question
oh you’re not supposed to mention.
When will I, will I be famous?
I can’t answer. I can’t answer that.
When will I see my picture in the paper?
I can’t answer. I can’t answer that.
When will I, will I be famous? You keep asking me babe.
You’re a slave to fashion and your life is full of passion.
It’s the way you are!
You’ve suffered for your art with the jogging in the park
You know you should go far!
But you keep asking the question you’re not supposed to mention.
When will I, will I be famous? . . .
I can’t tell you when you’ll see your name up in lights.
When will I, will I be famous? You keep asking me babe.
I can’t wait!
You won’t suffer in silence. You’re a talent. You know that I’ve noticed. You’d like to be a legend
a big star over night!
I can’t answer your question
- I can’t wait -it’s driving me insane
And you’re impossible in patience tearing at my brain!
