Kan je een gedichtenbundel verslinden? Moet poëzie niet in de kalmte van een groene tuin of de enge stilte van een bibliotheek worden gelezen? Moet je niet elk woord en elke afbreking bepeinzen en overdenken? Er is geen mooi woord voor wat ik doe: ik vreet de bundel Koffiedik Zingen van Daniël Dee. Ik schrok het naar binnen, neem veel te grote happen. De helft valt er weer uit, maar daar kom ik later wel aan toe. Ik boer en zing keihard en heel vals mee. Wat is dit goed! Ik weet niks meer dan dat dit echt heel goed is.
