Soms heb je ergens achter in je hoofd bepaalde dingen door, maar wil je er eigenlijk niets van weten. Je gevoel voor iemand of iets is dan sterker dan dat kleine stemmetje dat ‘nee’ zegt. Is het dan hoop dat dit gevoel verlengt? Ik denk dat dat in mijn geval wel was. Eerst is alles leuk en aardig en vervolgens weet ze niet meer wat ze zelf wil. Ik geef haar de tijd om na te denken en heb nog hoop terwijl iedereen me verteld dat het hopen hopeloos is. Eigenlijk vanaf het begin al, maar dat zegt ze natuurlijk niet. Ik zag het zelf ook wel, maar wilde het niet zien. Eigenwijs misschien.
Ik heb haar eens de volgende tekst gestuurd:
I Want to hold you close
Skin pressed against me tight
Lie still, and close your eyes girl
So lovely it feels so right
I want to hold you close
Soft breasts, beating heart
As I whisper in your ear
I want to fucking tear you apart
Het is het refrein uit een nummer van She Wants Revenge. Het is naar mijn mening een van de mooiste dingen die je tegen iemand kan zeggen.
Ze vroeg mij of ik het figuurlijk bedoelde. Ik zei ja, maar achteraf…
She Wants Revenge – Tear You Apart
(klinkt als Interpol, Editors, Joy Division)
Eén Reactie
Goed geschreven man.