Bigmouth Strikes Again

Ik heb het vaak, van die periodes dat ik het wel een beetje heb gehad met al die hippe nieuwe bandjes uit de V.S. en Groot-Brittannië.

Door Johan Castelein

2de-jaars student aan de Academie Voor Popcultuur. Liefhebber van Britse Indie Music en andere goede muziek, Cult-Films, Comedy en Muziek-Documentaires.

Noem ze allemaal maar op want ik doe het nu even niet. Ik heb dan wel behoefte om iets nieuws te horen of laten we zeggen iets anders. Iets waar een geschiedenis achterzit wat mij erg boeit.
Als liefhebber van popcultuur en goede muziek ben ik altijd op zoek naar “nieuwe” oude bandjes. Zodoende ook met de band over wie ik het in dit artikeltje wil hebben. Al vele jaren kwam er een naam van een band voorbij die zo invloedrijk moest zijn geweest dat ik bij het lezen van de naam alleen al zeer nieuwsgierig ernaar werd. Dat kwam ook mede door al die Britse bandjes waar ik midden jaren ’90 naar luisterde en nog steeds. Die hadden het heel vaak over deze band die zo anders waren en belangrijk waren geweest in de jaren ’80. Een periode dat muziek mij niet interesseerde. Mijn wereldje bestond uit buiten spelen en Lego zoals bij zoveel leeftijdgenoten.
2 jaar geleden ongeveer bracht het muziektijdschrift Q dat ik al heel lang lees met een special edition over deze band. Met de geschiedenis over deze band, veel foto’s, verhalen over de albums en singles. Het was zo goed samengesteld en na het lezen van dat boekje wist ik zeker dat ik iets van deze band moest gaan luisteren. Ik begon met de Singles. De cd was gevuld met 18 nummers. Al hun singles. Na het luisteren van die nummers was ik verkocht en ik wilde meer horen en een kleine verzamelwoede begon. Als een bezetene struinde ik de platenzaken en internet af om hun albums te kopen. De titels van die albums alleen al prikkelde mij, Meat Is Murder, Hatful Of Hollow, The Queen Is Dead, The World Won’t Listen en Strangeways Here We Come. Maar ook de titels van hun liedjes waren poëtisch en hun artwork van de albums en singles alles klopte. Het beeld wat ze neerzette met alles was zo fascinerend dat ik me nu geen leven meer kan voorstellen zonder deze band. Ook al bestaan ze niet meer en een reünie zoals bij The Police zit er niet in. Misschien ook wel beter want dat versterkt alleen maar hun plek in de muziekgeschiedenis. Over welke band ik het heb dat moet je als lezer even zelf maar uitzoeken, ik heb genoeg hints gegeven dus zo moeilijk moet het niet zijn met Google. En ik hoop dat ik jou ook als lezer nieuwsgierig heb gemaakt.

Post to Twitter

Plaats een Reactie

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.

Colofon.

Deze site werd opgezet door Rutger Middendorp, die van Gemengd Bedrijf en Nieuwe Garde. Oh ja, en hij blogt voor Bright. Hoofdredacteur is Pieternel Teekens. Arno Hoogma kon op slechts 1 chocoladetaart de Twitter- en Flickr-integratie voor elkaar krijgen.

Click

Kijk ook eens op.

Copyright