Vorige week dinsdag in Ahoy, Rotterdam zag ik dat dit niet helemaal klopt.
Ik zag volwassen mannen van over de 40 met tranen in hun ogen omdat de liedjes van The Cure hun nog steeds raakte en de herinneringen terugbrachten naar hoe ze zich voelde toen ze pubers waren en naar The Cure luisterde in hun slaapkamers. Tenminste die gedacht kreeg ik erdoor toen ik naar ze keek en dacht “Boys Do Cry”.
