Afgelopen vrijdag zag ik twee briefjes bij de bushalte hangen. ‘Vergeet de buschauffeur niet te feliciteren!’ en ‘Hoera!!! Benny 30 jaar !!!’
Op het tweede briefje, dat op een geel papiertje was geprint, stond een foto van een man – Benny, naar ik aannam – met een klein jongetje op zijn arm. Iemand had onder de foto met pen een berichtje achter gelaten: ‘Gefeliciteerd Benny! Wat een leuk zoontje heb je’.
Ik werd er helemaal vrolijk van. Toen de bus kwam aangereden lette ik dan ook goed op de buschauffeur. Misschien lag het aan mij, want geen van de andere wachtenden reageerde toen hij uitstapte, maar ik vond hem best op de man van de foto lijken. ‘Gefeliciteerd!’ riep ik.
De buschauffeur keek me aan of ik gek geworden was. Hij liep me voorbij en mompelde iets dat ik later gereconstrueerd heb als: teveel gezopen zeker.
Hopelijk hadden andere reizigers meer geluk. Mocht je dit toevallig lezen, Benny: alsnog van harte!
Eén Reactie
Stank voor dank. Maar alle buschauffeurs lijken ook op elkaar.