Het is al meer dan een halfjaar geleden dat ik mijn debuut maakte op Moois Magazine met een post over hoe wanhopig verliefd ik was. Misschien was dat artikel jou niet opgevallen, maar iemand anders wel: mijn toetreden tot de club van Moois was het begin van een lange, hechte vriendschap met een jongen die tegenwoordig zelfs de status van mijn eerste vriendje heeft.
Hiervoor wil ik Moois bedanken, want hoewel ik nog maar vijftien jaar oud ben, denk ik dat hij de ware is. Er zijn vast genoeg mensen op deze wereld die dit zullen betwijfelen, maar ik ben nog nooit zo zeker geweest.
Dit is het.
Helaas is de afstand een probleem. We wonen nu al meer dan honderd kilometer bij elkaar vandaan. En als we naar de universiteit gaan zal daar geen verandering in komen, aangezien we allebei aan een andere kant van het land gaan studeren. Maar ik kan wachten. Ik zal geduldig op hem wachten, elk weekend met hem afspreken, en als het moment daar is, zal ik nooit meer van zijn zijde wijken.
Eén Reactie
mooi stukje, doet me aan iemand denken