Vanavond is het weer zover, de jaarwisseling. Een tijd om met familie annex vrienden bij elkaar te zitten, wat Champagne te ontkurken en eventueel wat kruit de lucht in schieten. De meesten kijken ook terug op afgelopen jaar, en als ik dat voor mijzelf doe is dat toch wel een mooi jaar geweest. En dat is niet alleen omdat The Cinematic Orchestra een nieuw album uitbracht, of omdat Douglas Coupland zijn nieuwe boek releasde. Dat komt toch ook wel een beetje door het feit dat ik op 18 oktober op de aanrader van Bright.nl klikte.
Ik kwam terecht op een site waar mensen hun verhaal deden over tafelkleedjes die zij op zolder gevonden hadden of over een Amerikaanse jongen die het meisje van zijn dromen in de New Yorkse metro gevonden had. Deze laatste post had het bijschrift:
“Je vraagt je vast wel eens af of we niet met zijn allen te hard aan het leven zijn, waardoor we immateriele dingen misschien wel verwaarlozen…”
pure poëzie, toch? Mijn vader gebruikt wel eens het spreekwoord: ‘De humor ligt op straat’, bij mooismagazine lijkt het soms wel alsof het geluk op straat ligt. Met deze wijsheid ging ik eens kijken waar ik zoal over kon schrijven, want: wie schrijf, die blijft! Uiteindelijk kwam ik op de proppen met iets over slecht weer wat toch wel mooi was als je het op een andere manier bekijkt, en het eerder genoemde boek van Coupland. Literatuur en slecht weer, twee dingen waar ik een jaar geleden nog een bloedhekel aan had.

2 Reacties
Woohoooo! Te gek. Vooral de uitsmijter.
Danku