De zuidelijk gelegen scholen zijn alweer ruim een week vrij. Inmiddels ben ik weer terug van vakantie en zit dus (voor de duidelijkheid) weer een paar dagen thuis. Veel mensen lopen dan rond met een lekker-niks-doen attitude maar om de een of andere reden lukt het mij nooit om ‘lekker niks’ te doen. Dus ga ik maar uit pure verveling muziek ontdekken op last.fm, foto’s maken van mijn spaarvarken en die op flickr zetten of gewoon schoonmaken.
Maar vandaag was anders. Toen ik in de gangkast aan het rommelen was zag ik daar een klein rood apparaat liggen. De aller-aller eerste Gameboy die ik ooit voor mijn verjaardag gekregen heb. Door Nintendo, voor mij. Hij lag er een beetje bij als een uit het oog verloren vriend. Een modern mens blijft tenslotte niet tien jaar lang met hetzelfde apparaat spelen. Dat mens moet ook verder, en wel met de Gameboy Color, Gameboy Advance en Nintendo DS.
Maar toch, het rode geval wat reusachtig is vergeleken met zijn nageslacht heeft iets mysterieus. Dus ik zocht vier batterijen om het ding in zijn stroombehoefte te voorzien en een geschikte game cardridge (een spelletje). Pokémon Blauw wel te verstaan.
Wat sommige kinderen hebben met voetbal, auto’s, lego of knex had ik met Pokémon. Grenzeloze fascinatie. Maar dat even compleet terzijde.
Ik steek het blauwe spelletje erin en schuif het bovenste knopje naar on. Dan brandt er een rood lampje en rolt de tekst NINTENDO over het scherm. Ofterwijl: mijn avontuur als Pokémon trainer staat op het punt te beginnen. En ja hoor, daar loop ik, net als tien jaar geleden. In de zwart-wit wereld waar de pixels te tellen zijn. Eigenlijk ziet het geheel er zo gruwelijk slecht uit dat ik me af vraag hoe hieruit een miljoenen-bedrijf heeft kunnen onstaan. Dan bedenk ik me dat het voor ‘95 heel wat was, 23 duizend pixels en een geheugen van 8k.
Ja ok, het ruim drie centimeter dikke apparaat doet me wel wat. Nog steeds, na ruim tien jaar ben ik gefascineerd door zijn 8-bit muziekjes en vier grijstinten. Het is retro, en retro is in. Dus als ik genoeg heb van Pokémon Blauw, Geel en Super Mario World dan laat ik hem inlijsten en hang ik hem aan de muur.
Wie weet wordt hij over een jaar of vijftien wel vergezeld door mijn iMac.
