Zoals altijd fietste ik vanochtend ook weer van gat Schaijk (plaats van herkomst) naar stad Oss met het doel wat educatie te genieten. Voor mijn vertrek paste ik mijzelf maar een regenbroek aan, ik kan nog steeds niet uit maken of het gaat regenen ja de nee. In eerste instantie was het bewolkt, maar droog. Nou fiets ik elke dag op een viaduct over de A50, aan de ene kant bevindt zich Schaijk en aan de andere kant ligt een bos. Dit bos is in mijn mening een stukje oer-natuur. Elke dag als ik er doorheen fiets voelt het alsof ik kijk naar het begin der tijden, het fietspad uitgezonderd. Nou was het vandaag een beetje speciaal, op het moment dat ik de A50 overstak werd het geleidelijk aan donkerder. De oorzaak was vreemd voor mij totdat ik naar boven keek en opmerkte dat ik me in een overgang tussen witte wolken en grijze, bijna zwarte (ja het was nog vroeg), wolken bevond. Op het moment dat ik het bos betrad begon het enorm hard te regenen, met bakken uit de lucht zoals ze hier wel eens zeggen. En wanneer het hard regent is het extra genieten: her en der wat bomen met daar achter de grijze lucht en harde regen. Een dergelijke foto had het vast goed gedaan op flickr. Dit soort belevenissen geven mijn dag spreekwoordelijk gezegd wat meer kleur, afgezien van het feit dat ik een uur later met zeiknatte schoenen bij economie zat.
