Als je mij vraagt: hou je van wandelen? Dan zeg ik “nee”. Zonder te twijfelen ook. Als mij dan ook verzocht wordt: “hé, als het morgenvroeg mistig is, zullen we dan wandelen?”. Dan denk ik; nee, laten we dat niet doen. Maar ik zeg ja. Want mijn hoofd wordt altijd zo lekker leeg van dat doelloze gestap. Afgelopen zondag was het ‘s ochtends mistig. 2,5 uur gelopen. Spierpijn dokter! Maar mijn hoofd was wel leeg. En m’n camera vol.
