Ik ben samen met de rest van het gezin afgelopen week wezen skieën in Italië. En zoals bijna altijd reden we de heen- en terugreis in twee delen, hier zit dan bijna automatisch een overnachting in Duitsland aan vast.
Het was afgelopen zaterdag een uur of vijf in de avond toen wij de autobahn verlieten en op zoek gingen naar een dak voor de nacht. Na een minuut of wat gereden te hebben kwamen we in het plaatsje Pommersfelden waar we onderkomen vonden bij hotel der Grünen Baum (groene boom). Na binnenkomst stond er een typische Duitse oma (in een jurk die wel wat weg had van een bloemetjesgordijn) met een grote pot bier in haar handen het een en ander voor potentiële gasten klaar te maken. We gingen richting kamer, die niet voor enige toevoeging aan het verhaal zal zorgen, waar ik even de kans kreeg om tot rust te komen. Dat kon ik tenslotte wel gebruiken na een uur of vijf achterin de Hyundai geslapen te hebben.
Vervolgens gingen we richting tafel om het diner te nuttigen, waar ik overigens niet al te veel van verwachtte. Loodrecht tegen al mijn verwachtingen in bood de kaart onder andere bio-bratwürst en bio-wienerschnitzel. Kort nadat ik wat biologisch verkregen kippenborst besteld had stapte er een oude man het restaurant binnen.
Hij wenste iedereen “Gute Abend und gute Nacht” waarop mijn vader antwoordde “Sie auch eine gute Nacht” waarop de man, die ik toch dik in de tachtig schat, zegt: “Ach, auf meinen Alter schlaft mann immer gut.” Wat prachtig dat dit soort levenswijsheden verkondigende figuren ook nog buiten Dr. Phil en Oprah rond lopen. En wat geweldig dat ik er een in een klein onbenullig Duits hotelletje gelegen te Pommersfelden tegen kom. De man kijkt nog eens naar al zijn gasten en verlaat geruisloos het restauratiegedeelte. Wat later komt de (klein)dochter van de man binnen en ons het bestelde eten voor.
De volgende ochtend verzorgde de man, die ongetwijfeld goed geslapen heeft samen met zijn vrouw, die nog steeds hetzelfde jurkje aan had, het ontbijt. Leuk, zo’n hotel waar de oude generatie het ontbijt verzorgt en de nieuwe het diner. Tijdens het ontbijt brengt de man zes glaasjes sinaasappelsap en tot slot voor iedereen een Mozart-hart.
Toen we weg reden stond de man te zwaaien en “Auf Wiedersehen” te roepen in de deuropening van der Grünen Baum.
Eén Reactie
Ik herinner me ook zo’n camping. Alleen heb ik er niet van die poëtische herinneringen aan omdat mijn vriendin steeds moest lachen als ik Duits begon te praten.